×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : چهارشنبه, ۱۳ مرداد , ۱۴۰۰

به گزارش پایگاه تحلیلی تهذیب آنلاین (کلینیک روح درمانی)، آیت‌الله گرامی در شرح دعای بیستمین روز ماه مبارک رمضان به مصادیق انواع درهای جهنم و نیز تفاوت تلاوت با قرائت پرداخته است:

«اللَّهُمَّ افْتَحْ لِی فِیهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ وَ أَغْلِقْ عَنِّی فِیهِ أَبْوَابَ النِّیرَانِ وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِتِلَاوَهِ الْقُرْآنِ یَا مُنْزِلَ السَّکِینَهِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِین»‏

خدایا، در این روز برای من درهای بهشت را بگشای و درهای آتش دوزخ را ببند و مرا توفیق تلاوت قرآن عطا فرما، ای فرود آورنده وقار و سکینه بر دل های اهل ایمان.

«اللَّهُمَّ افْتَحْ لِی فِیهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ وَ أَغْلِقْ عَنِّی فِیهِ أَبْوَابَ النِّیرَانِ»

خدایا، تمام درهای بهشت را بر روی من باز کن ، درهای بهشت راه های خیر است که من بتوانم از طریق این درها وارد بهشت شوم.

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله در خطبه شعبانیّه، که خطبه‏اى بسیار پر محتوى‏ است، در مورد درهاى بهشت و جهنّم جمله‏اى دارد، مى‏فرماید: «إِنَّ أَبْوَابَ الْجَنَانِ فِى هَذَا الشَّهْرِ مُفَتَّحَهٌ؛ «وسائل الشّیعه، جلد ۷، صفحه ۲۲۸٫» درهاى بهشت در این ماه باز است.»

از این جمله نیز استفاده مى‏شود که بهشت هم اکنون وجود دارد، به گونه‌ای که در ماه رمضان درهاى آن به سوى بندگان صالح خداوند باز است. و منظور از ابواب بهشت، روزه‏اى است که مى‏گیریم؛ قرآنى است که تلاوت مى‏کنیم؛ غذائى است که صرف نیازمندان مى‏نماییم؛ و خلاصه، تمام کارهاى خیرى که در این ماه انجام مى‏شود، هر یک از آنها درى از درهاى بهشت است.

 «وَ أَبْوَابَ النِّیرَانِ فِى هَذا الشَّهْرِ مُغْلَقَهٌ؛ درهاى جهنّم در ماه رمضان بسته است.» گناهان، شهوات، هواى نفس و وسوسه‏هاى شیطان، از جمله درهاى جهنّم است که در سایه روزه و مبارزه با هواى نفس، اسیر و زندانى شده‏اند. باید با نیّت‌هاى صاف، و قلب‌هاى پاک، از خداوند قادر بخواهیم که این‌ها همچنان در قفس بمانند.

وَ أَغْلِقْ عَنِّی فِیهِ أَبْوَابَ النِّیرَانِ

خدایا در این ماه درهای جهنم را روی من ببند و موفق کن تا گناه نکنم و اهل معصیت نشوم.

وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِتِلَاوَهِ الْقُرْآنِ

خدایا به من توفیق تلاوت قرآن عنایت کن، «تلاوت» با «قرائت» این فرق را دارد که قرائت، خواندن و شاید همراهى است، ولى تلاوت به دنبال درآمدن و پیروى کردن است‏. امیر المومنین علیه السلام در حدیثی می فرمایند:« الا لاخَیْرَ فى قِرائَهٍ لَیْسَ فیها تَدَبُّرٌ؛ اصول کافى، کتاب فضل العلم، باب صفه العلماء، حدیث سوم. »؛ «آگاه باشید! علمى که در آن فهم نباشد فایده‏اى ندارد. بدانید! قرائت قرآنع اگر همراه با تدبّر و اندیشه (در معانى آن) نباشد بى‏فایده است. آگاه باشید! عبادتى که در آن تفکّر و اندیشه نباشد خیرى ندارد» آرى، بسیارند کسانى که قرآن تلاوت مى‏کنند، ولى مورد لعن قرآن هستند «میزان الحکمه، باب ۲۳۱۱، حدیث ۱۶۲۵۰،( جلد ۸، صفحه ۹۰).»! زیرا به دستورات این نسخه شفابخش آسمانى عمل نمى‏کنند؛ آن‏ها هنگامى که آیات مربوط به غیبت را مى‏خوانند، در حالى که خود غیبت مى‏کنند، مورد لعن این آیات قرار مى‏گیرند! هنگامى که آیات مربوط به ربا را قرائت مى‏کنند، در حالى که آلوده به این گناه بزرگ و کثیف هستند، مورد لعن آیات ربا واقع مى‏شوند! و همچنین در سایر آیاتى که به آن عمل نمى‏کنند.

«تدبّر» از ریشه «دَبْر» (بر وزن ابر) گرفته شده و به معناى عاقبت‏اندیشى است، تلاوت‏کننده قرآن، هنگام تلاوت آیات شریفه باید به عاقبت کسانى که آیات تلاوت شده در مورد آن‏ها سخن مى‏گوید بیندیشد، زیرا قرائت یک آیه همراه با تدبّر از یک ختم قرآن بى‏تدبّر ارزشمندتر است!

یَا مُنْزِلَ السَّکِینَهِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِین‏

«سکینه» در اصل از ماده «سکون» به معنى آرامش و اطمینان خاطرى است‏ که هر گونه شک، تردید و وحشت را از انسان زائل مى‏کند و او را در طوفان حوادث ثابت قدم مى‏دارد. این آرامش ممکن است جنبه عقیدتى داشته باشد، و تزلزل اعتقاد را بر طرف سازد، یا جنبه عملى، به گونه‏اى که ثبات قدم و مقاومت و شکیبائى به انسان بخشد، اگر درهای  بهشت باز نباشد و موفق به تلاوت قرآن نشویم  به آرامش و رفع اضطراب موفق نمی شویم.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.